หุ่นยนต์อวกาศ

ฉากถูกแบ่งเป็นห้องเล็ก ๆ ต่อกัน แต่ละห้องมีของเคลื่อนไหวคนละชุด ห้องนี้เป็นแท่นเลื่อนตามรอบ ห้องถัดไปมีสวิตช์ที่เปิดทางไว้ชั่วครู่ หน้าที่มีอย่างเดียวคือพาหุ่นจากประตูเข้าไปถึงประตูออกโดยไม่ไปแตะอะไรระหว่างทาง

ขนาดของห้องคือสิ่งที่ทำให้เล่นเพลิน เล็กพอจะเห็นผังครบในตาเดียว แต่ยังใหญ่พอให้มีมากกว่าหนึ่งวิธีผ่าน เมื่อพลาดก็กลับมาเริ่มที่ปากประตูเดิมทันที ไม่มีการเดินย้อนกลับมาจากจุดบันทึกที่ห่างออกไป ซึ่งเป็นเหตุผลตรง ๆ ที่ทำให้มือไปกดลองใหม่แทนที่จะปิดทิ้ง

ความแม่นยำที่เรียกร้องอยู่ระดับกลาง ไม่ถึงกับต้องกดตรงเป๊ะระดับเฟรม แต่ก็ไม่ปล่อยให้เดินสุ่มไปเรื่อย ๆ จุดสมดุลตรงนี้ทำให้เหมาะกับคนที่อยากได้เกมกลไกโดยไม่ต้องเจอความโหดของเกมที่วัดกันด้วยเสี้ยววินาที